Kominek gazowy a biokominek – najważniejsze różnice

Kominek gazowy i biokominek mogą na pierwszy rzut oka wydawać się podobnymi urządzeniami. W obu przypadkach użytkownik otrzymuje prawdziwy płomień bez konieczności spalania drewna. Na tym jednak podobieństwa w dużej mierze się kończą.

Kominek gazowy nie jest biokominkiem. Są to dwa różne rodzaje urządzeń, wykorzystujące inne paliwo i najczęściej zupełnie inny sposób prowadzenia procesu spalania.

Biokominek jest zazwyczaj zasilany ciekłym paliwem, najczęściej bioetanolem. Kominek gazowy spala natomiast gaz ziemny lub LPG – zależnie od konstrukcji konkretnego modelu.

Różnica jest szczególnie istotna w przypadku sposobu odprowadzania produktów spalania.

Kominek gazowy a biokominek – różne paliwa

W kominku gazowym paliwem jest gaz doprowadzany z instalacji gazowej lub – w przypadku odpowiednich urządzeń – z instalacji LPG.

W biokominku paliwo znajduje się w zbiorniku lub palniku i jest spalane bezpośrednio w pomieszczeniu. Najczęściej stosuje się bioetanol, choć na rynku występują również inne rozwiązania wykorzystujące paliwa ciekłe lub żelowe.

Samo określenie „bio” nie oznacza więc, że urządzenie jest ekologiczne w każdym znaczeniu tego słowa. Jest to przede wszystkim określenie związane z rodzajem stosowanego paliwa i kategorią produktu.

Dlatego kominka gazowego nie należy nazywać biokominkiem tylko dlatego, że podczas użytkowania nie trzeba spalać drewna.

Najważniejsza różnica: gdzie trafiają produkty spalania?

To jedna z kluczowych różnic pomiędzy typowym biokominkiem a nowoczesnym kominkiem gazowym z zamkniętą komorą spalania.

Kominek gazowy z zamkniętą komorą spalania

W takim urządzeniu proces spalania odbywa się w zamkniętej komorze. Powietrze potrzebne do spalania może być doprowadzane z zewnątrz, a produkty spalania są odprowadzane poza budynek przez odpowiedni system powietrzno-spalinowy.

Dzięki temu spaliny nie są kierowane bezpośrednio do pomieszczenia.

Oczywiście wymaga to prawidłowego zaprojektowania i wykonania instalacji. Sam fakt, że urządzenie jest gazowe, nie zastępuje poprawnego montażu.

Biokominek

Typowy biokominek nie posiada przewodu kominowego odprowadzającego produkty spalania na zewnątrz. Płomień znajduje się w pomieszczeniu, a produkty spalania pozostają w jego przestrzeni.

Dlatego wentylacja pomieszczenia ma w przypadku biokominka szczególne znaczenie.

Podczas spalania etanolu powstają między innymi dwutlenek węgla i para wodna. W zależności od warunków spalania oraz rodzaju paliwa mogą również powstawać inne produkty spalania. Nie można więc traktować biokominka jako urządzenia, które nie emituje żadnych substancji do pomieszczenia tylko dlatego, że wykorzystuje paliwo określane jako „bio”.

Czy kominek gazowy jest czystszy w użytkowaniu?

Pod względem codziennej obsługi oba rozwiązania mają wspólną cechę: nie spalają drewna.

Nie ma więc charakterystycznego dla kominka na drewno problemu z przechowywaniem polan czy usuwaniem popiołu.

Sposób użytkowania jest jednak inny.

W kominku gazowym paliwo jest dostarczane do palnika przez instalację, a pracą urządzenia zajmuje się jego układ sterowania. W zależności od modelu użytkownik może regulować wysokość płomienia i moc za pomocą pilota lub systemu automatyki.

W biokominku paliwo jest uzupełniane przez użytkownika. Oznacza to konieczność zachowania szczególnej ostrożności podczas napełniania zbiornika i obchodzenia się z ciekłym paliwem.

Bezpieczeństwo – nie porównujmy tylko rodzaju paliwa

Nie jest właściwe stwierdzenie, że jeden typ urządzenia jest po prostu „bezpieczny”, a drugi „niebezpieczny”.

Każdy z nich ma inne źródła ryzyka.

W przypadku kominka gazowego istotne są przede wszystkim:

• prawidłowa instalacja gazowa,

• poprawne odprowadzenie produktów spalania,

• prawidłowe działanie automatyki,

• szczelność instalacji,

• odpowiednia zabudowa,

• okresowe kontrole i serwis.

W nowoczesnych urządzeniach zautomatyzowane systemy kontrolują pracę palnika i w określonych sytuacjach mogą odciąć dopływ gazu.

W przypadku biokominka szczególnej uwagi wymaga natomiast samo paliwo. Nie wolno dolewać go do gorącego lub nadal płonącego palnika. Przed uzupełnieniem paliwa urządzenie musi być całkowicie wygaszone i odpowiednio schłodzone, zgodnie z instrukcją producenta.

To właśnie sposób obchodzenia się z paliwem jest jednym z istotnych elementów bezpiecznego użytkowania biokominka.

Czy biokominek można stosować w domu?

Biokominek nie wymaga klasycznego komina, co jest jedną z jego największych zalet instalacyjnych. Nie oznacza to jednak, że można ustawić go w dowolnym miejscu bez uwzględnienia warunków pomieszczenia.

Należy przestrzegać między innymi:

• wymagań producenta dotyczących miejsca montażu,

• odległości od materiałów palnych,

• zasad wentylacji,

• wymagań dotyczących stabilności urządzenia,

• zasad przechowywania i uzupełniania paliwa.

W małym lub słabo wentylowanym pomieszczeniu trzeba szczególnie dokładnie ocenić, czy zastosowanie konkretnego biokominka jest właściwe.

A gdzie sprawdzi się kominek gazowy?

Kominek gazowy wymaga więcej przygotowań instalacyjnych niż typowy biokominek, ponieważ potrzebuje odpowiedniego doprowadzenia gazu oraz systemu odprowadzania produktów spalania.

W zamian otrzymujemy urządzenie, które może być przeznaczone do regularnego użytkowania jako źródło rzeczywistego płomienia i – zależnie od modelu – dodatkowego ciepła.

Może być zasilane gazem ziemnym albo LPG, a dzięki różnym konstrukcjom można zaprojektować między innymi kominek:

• frontowy,

• narożny,

• panoramiczny,

• tunelowy,

• dwustronny,

• wyspowy,

• wolnostojący.

W przypadku domu z rekuperacją szczególnie istotny jest wybór urządzenia z odpowiednio rozwiązanym doprowadzeniem powietrza i odprowadzaniem spalin.

Kominek gazowy czy biokominek – co wybrać?

Nie ma jednej odpowiedzi odpowiedniej dla każdego użytkownika. Oba rozwiązania odpowiadają na nieco inne potrzeby.

Cecha	Kominek gazowy	Typowy biokominek
Paliwo	gaz ziemny lub LPG	najczęściej bioetanol
Rzeczywisty płomień	tak	tak
Zamknięta komora spalania	w nowoczesnych modelach tak	zazwyczaj nie
Odprowadzanie produktów spalania na zewnątrz	tak, w urządzeniach wymagających przewodu	zazwyczaj nie
Przewód powietrzno-spalinowy	wymagany w odpowiednich modelach	zazwyczaj nie
Regulacja płomienia	zależnie od modelu, często automatyczna	zależnie od konstrukcji
Doprowadzenie paliwa	instalacja gazowa lub LPG	ręczne uzupełnianie paliwa
Popiół z drewna	nie	nie
Dodatkowe ciepło	często istotne	zazwyczaj funkcja drugorzędna
Wymagania instalacyjne	większe	niewielkie
Znaczenie wentylacji	zależne od konstrukcji urządzenia	bardzo istotne

Tabela pokazuje, że różnica nie polega wyłącznie na rodzaju paliwa. To przede wszystkim dwa różne sposoby uzyskania ognia i użytkowania urządzenia.

Kiedy warto rozważyć biokominek?

Biokominek może być interesującym rozwiązaniem dla osoby, która:

• chce mieć prawdziwy płomień bez budowania systemu kominowego,

• dysponuje odpowiednim pomieszczeniem i wentylacją,

• traktuje ogień przede wszystkim jako element dekoracyjny,

• nie potrzebuje dużej ilości dodatkowego ciepła,

• akceptuje konieczność ręcznego obchodzenia się z paliwem.

Jego niewątpliwą zaletą jest prostota instalacji.

Kiedy lepiej sprawdzi się kominek gazowy?

Kominek gazowy będzie bardziej interesujący dla osoby, która oczekuje od urządzenia czegoś więcej niż dekoracyjnego płomienia.

Warto go rozważyć, jeżeli zależy nam na:

• szybkim uruchamianiu ognia,

• wygodnym sterowaniu,

• regulacji mocy i wysokości płomienia,

• regularnym użytkowaniu,

• dodatkowym cieple,

• dużym wyborze form paleniska,

• możliwości zastosowania gazu ziemnego lub LPG,

• integracji z automatyką domową.

Trzeba jednak zaakceptować większe wymagania techniczne związane z instalacją gazową i odprowadzaniem produktów spalania.

Nie każdy „kominek bez komina” jest tym samym

To ważne rozróżnienie przy przeglądaniu ofert.

Biokominek nie potrzebuje klasycznego przewodu kominowego, ponieważ produkty spalania nie są odprowadzane osobnym przewodem na zewnątrz. Kominek gazowy z zamkniętą komorą spalania również może nie wymagać tradycyjnego komina murowanego, ale potrzebuje odpowiedniego systemu powietrzno-spalinowego.

Nie można więc traktować obu urządzeń jako zamienników tylko dlatego, że w obu przypadkach nie buduje się tradycyjnego komina dymowego.

Podsumowanie

Kominek gazowy nie jest biokominkiem. Oba urządzenia mogą zapewnić prawdziwy płomień bez spalania drewna, ale wykorzystują inne paliwa i działają na innych zasadach.

Typowy biokominek jest prostszy pod względem instalacyjnym i może być stosowany tam, gdzie nie ma możliwości wykonania systemu powietrzno-spalinowego. Jego użytkowanie wymaga jednak odpowiedniej wentylacji oraz ostrożnego obchodzenia się z ciekłym paliwem.

Kominek gazowy wymaga bardziej rozbudowanego przygotowania instalacyjnego, ale nowoczesne urządzenia z zamkniętą komorą spalania oferują automatyczną kontrolę pracy, wygodne sterowanie i – zależnie od modelu – możliwość uzyskania znacznie większej ilości ciepła.

Dlatego przy wyborze warto zacząć nie od pytania, który rodzaj kominka jest „lepszy”, lecz od określenia, czego właściwie oczekujemy: dekoracyjnego ognia przy minimalnych wymaganiach instalacyjnych czy urządzenia, które ma być regularnie użytkowanym elementem wyposażenia domu i dostarczać również ciepło.